Σας είπα όλη την αλήθεια

Πέμπτη 27 Ιουνίου 2019

Αυτός ο σοβαρός κύριος Γιούνκερ μίλησε για τα ελληνικά ελλείμματα; Αυτόν τον... σοβαρό κ. Γιούνκερ επικαλείται το ΠΑΣΟΚ;

Αυτός ο σοβαρός κύριος Γιούνκερ μίλησε για τα ελληνικά ελλείμματα; Αυτόν τον... σοβαρό κ. Γιούνκερ επικαλείται το ΠΑΣΟΚ;

Συχνά πυκνά ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ γίνεται πρωταγωνιστής επεισοδίων που γίνονται viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης!
Σε ένα από αυτά θα τον δούμε να πλησιάζει χαμογελώντας την  Περνίλα Σιόλιν, αναπληρώτρια προϊσταμένη του τμήματος πρωτοκόλλου της ΕΕ , και να την χαιρετά με αρκετά εκκεντρικό τρόπο, βάζοντας τα χέρια του στα μαλλιά της και κουνώντας τα πέρα δώθε, προτού της δώσει ένα φιλί στο μάγουλο.
Ενώ η γυναίκα απομακρύνεται με εμφανή έκφραση απορίας (και προσπαθώντας να συγκρατήσει το γέλιο της), ο Γιούνκερ συνεχίζει να χαιρετά και να ανταλλάζει φιλιά με άλλες γοητευτικές κυρίες, κάνοντας γκριμάτσες και αστεία.



Ορισμένα διεθνή ΜΜΕ επισήμαναν ότι η παραπάνω ένδειξη τρυφερότητας δεν είναι κάτι πρωτοφανές για τον πρόεδρο της Κομισιόν, που τα τελευταία χρόνια έχει χαϊδέψει πολλά κεφάλια και έχει φιλήσει πολλές... φαλάκρες σε διεθνείς συνόδους.
«Είναι επίδειξη δύναμης ή εγκάρδιο πείραγμα» το φετίχ του Γιούνκερ με τις τρίχες; Αυτό το ερώτημα θέτουν τα διεθνή ΜΜΕ και υπενθυμίζουν τις στιγμές που ο πρόεδρος της Κομισιόν δεν μπόρεσε να κρατηθεί μακριά απο τα κρανία των συνομιλητών του. Eίναι γνωστό άλλωστε πως ο Ζ.Κ.Γιούνκερ πίνει πολύ...
Στο άλλο επεισόδιο, που προκάλεσε πραγματικά πολλές αντιδράσεις από τους χρήστες των social media, ο Γιούγκερ τρεκλίζει στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ. Θα έλεγε κανείς ότι η εμφάνιση Γιούνκερ στις Βρυξέλλες, με το μετέωρο βήμα σε κάθε σκαλοπάτι, το υποβοηθούμενο «στράτα-στρατούλα» σαν νήπιο που μαθαίνει να περπατά, αλλά και την εξίσου παιδιάστικη τάση του να φιλά σταυρωτά όποιον έβλεπε μπροστά του λες και οι ηγέτες των χωρών του ΝΑΤΟ ήταν αγαπημένοι συγγενείς του, θα μπορούσε να συνάδει με την εκδοχή ότι ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ είχε κάνει προθέρμανση για το αποχαιρετιστήριο γκαλά που επακολουθούσε. Προθέρμανση με μερικά ποτηράκια ηδύποτων, οξύποτων, ποτών γενικώς.
 Οι επίσημες δικαιολογίες περί αστάθειας του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ως παρενέργεια ισχιαλγίας δεν έπεισαν. Για το τρέκλισμα του Προέδρου της Κομισιόν αλα Ορέστη Μακρή στον θρυλικό «Μεθύστακα», δεν έπεισε ούτε η επίκληση ενός παλαιού, εξαιρετικά σοβαρού τροχαίου ατυχήματος, εξαιτίας του οποίου έκτοτε ο κ. Γιούνκερ υποφέρει ποικιλοτρόπως. Αντιθέτως, η δυσκολία που καταφανώς αντιμετώπιζε, έστω και απλώς για να σταθεί όρθιος χωρίς να υποβαστάζεται στην παράταξη για την καθιερωμένη αναμνηστική φωτογραφία στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, ήταν εμπρηστική και προκάλεσε έκρηξη σκωπτικών σχολίων. Κάτι σαν να ρίχνεις αλκοόλ στη φωτιά.

Η ροπή του κ. Γιούνκερ προς το αλκοόλ είναι ένα κοινό μυστικό, μολονότι ως Βορειοευρωπαίος είναι εξ ορισμού γερό ποτήρι. Ο ίδιος, πάντως, σε συνέντευξή του το 2016, είχε αρνηθεί ότι έχει πρόβλημα εξάρτησης. Τότε είχε πει «πιστεύει κανείς ότι θα μπορούσα να εκτελώ τα καθήκοντά μου εάν έπινα κονιάκ με το πρόγευμά μου; Με στεναχωρεί όταν ακούω ότι έχω θέμα. Και επίσης αυτές οι φήμες κάνουν την σύζυγό μου να αναρωτιέται εάν πίνω κρυφά από εκείνην, διότι στο σπίτι δεν πίνω ποτέ. Η αλήθεια είναι όμως ότι μετά από το τροχαίο δυστύχημα που είχα το 1989, το αριστερό μου πόδι δεν έχει ευστάθεια. Και πρέπει να στηρίζομαι σε κουπαστή όταν ανεβαίνω σκαλοπάτια. Μετά από εκείνο το τροχαίο είχα μείνει τρεις εβδομάδες σε κώμα. Και κατόπιν σε αναπηρική καρέκλα επί έξι μήνες».
Με το σάλο και τη θυμηδία που προκάλεσε η ανάρμοστη εικόνα του Προέδρου της Κομισιόν και μίας προσωπικότητας με μεγάλη πραγματική και συμβολική ισχύ για την Ενωμένη Ευρώπη, ορισμένοι, ακόμη και επωνύμως, κατέκριναν ανελέητα τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Χαρακτηριστική ήταν η ανάρτηση στο Twitter του Ουμπέρτο Γκαμπίνι, συνεργάτη του Ισπανού ευρωβουλευτή Ραμόν Τρεμόσα: «Εγώ δεν έχω αποδείξεις ότι ο κ. Γιούνκερ ήταν μεθυσμένος, έτσι φαινόταν όμως. Εάν το πρόβλημά του είναι η ισχιαλγία, τότε θα πρέπει να έχουμε το δικαίωμα να δούμε μια ιατρική βεβαίωση! Η Κομισιόν είναι δημόσιος οργανισμός. Ο κ. Γιούνκερ καλοπληρώνεται από τους φορολογούμενους. Βλάπτει την εικόνα της Ευρώπης; Και τι γίνεται με την εμπιστοσύνη των Ευρωπαίων πολιτών στο εγχείρημα της ΕΕ;»
Από το γραφείο του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ υπήρξαν απλώς δηλώσεις περί αστάθειας εξαιτίας της ισχιαλγίας, από την οποίαν υποφέρει χρονίως ο 63χρονος Πρόεδρος της Κομισιόν. Οτιδήποτε πέραν αυτού εμπίπτει στα προσωπικά δεδομένα, εξού και το «ουδέν άλλο επίσημο σχόλιο». Ανεπίσημα, όμως, το Twitter οργίασε. 
Ακολουθεί απάνθισμα των πιο ευφάνταστων tweet γύρω από την επισφαλή ισορροπία του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ:
















Τετάρτη 26 Ιουνίου 2019

Ένας φίλος ήρθε απόψε απ’ τα παλιά… Αν και δεν έλειψε ποτέ


Του Μάνου Οικονομίδη
Την τράτα την έλεγαν “Κωνσταντής ΙΙ”… Την άνοιξη του 2004, ο Κώστας Καραμανλής έφτανε στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, της πόλης της καρδιάς του, για να απευθύνει την ομιλία του στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση της Νέας Δημοκρατίας.
Η Νατάσα δίπλα του, αλλά όχι μόνη. Μαζί τους, τα όνειρα και οι προσδοκίες ενός ολόκληρου λαού, για να αποτινάξει η χώρα από πάνω της τον ζυγό του “συστήματος ΠΑΣΟΚ”. Του διαχρονικά μοιραίου και διαβρωτικού για το εθνικό μέλλον.
Την 7η Μαρτίου, ο Κώστας Καραμανλής περνούσε “σαν αστραπή” στη διακυβέρνηση του τόπου, και άφηνε το αποτύπωμά του σε μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση της πολιτικής. Με τον άνθρωπο στον πυρήνα της. Με την εθνική ενότητα, τη σύνθεση, τη συνεννόηση, τη συμφιλίωση και τη συνεργασία, προτεραιότητες και μέτρο ζωής.
Πέρασαν 15 χρόνια από εκείνη την ιστορική συγκυρία. Και σχεδόν 10 από την ήττα του Κώστα Καραμανλή στις εκλογές του… λεφτά υπάρχουν, το 2009, την αποχώρησή του από την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας και όσα δεινά ακολούθησαν για τον τόπο και την παράταξη. Η χώρα στη διαρκή κρίση και εθνική ταπείνωση των Μνημονίων, η δε ιστορική παράταξη της Κεντροδεξιάς σε κοινωνική και εκλογική συρρίκνωση. Με απογοητευτικά εκλογικά ποσοστά, πολύ μακριά από τα εκατομμύρια των πολιτών που την είχαν στηρίξει, στα 12 1/2 χρόνια της ηγεσίας Καραμανλή.
Στην τελική ευθεία για τις εκλογές της 7ης Ιουλίου, τις εκλογές της πολιτικής αλλαγής, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να έρχεται σήμερα να εκφράσει το ίδιο κοινωνικό αίτημα με εκείνο που εξέφρασε ο Κώστας Καραμανλής το 2004, ο τελευταίος πρωθυπουργός της Ελλάδας εκτός Μνημονίων επιστρέφει στην πόλη της καρδιάς του.
Σχήμα λόγου φυσικά το “επιστρέφει”. Δεν έλειψε ποτέ. Όχι μόνο από τη Θεσσαλονίκη. Αλλά συνολικά από το πολιτικό σκηνικό. Και φυσικά από την Κεντροδεξιά, την ενότητα της οποίας εγγυήθηκε και διέσωσε στα… περίεργα χρόνια τα οποία ακολούθησαν την αποχώρησή του από την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Χάρη σε εκείνον, η Νέα Δημοκρατία άντεξε την πίεση στα χρόνια της εθνικής καταστροφής των Μνημονίων. Και δεν… παραμερίστηκε στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, όπως συνέβη με το ΠΑΣΟΚ.
Ένας φίλος ήρθε απόψε από τα παλιά, όπως έλεγε και ένα από τα αγαπημένα τραγούδια του Εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή. Αν και, δεν έλειψε ποτέ…

Τρίτη 25 Ιουνίου 2019

Ο Παπανδρέου ενήργησε ως εθνοπροδότης για την Ελλάδα, καταργώντας μέσα σε λίγες ημέρες όλες τις επιτυχίες του προκατόχου του Κ. Καραμανλή, σε διπλωματικό επίπεδο

Και το ολοκλήρωσε η προδοτική συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ
Aποκαλύψεις για το ενεργειακό πραξικόπημα κατά της Ελλάδας, που σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε με εντολές από την Ουάσιγκτον, αλλά και τα όσα συζήτησε παρασκηνιακά ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου με Αμερικανό αξιωματούχο και αφορούσαν στην ονομασία των Σκοπίων ως «Δημοκρατία της Βορείου Μακεδονίας», παραμερίζοντας τα φλέγοντα ζητήματα της ταυτότητας και της γλώσσας των γειτόνων, 

Κομβικό ρόλο στο αμερικανικό ενεργειακό πραξικόπημα κατείχε ο Μάθιου Μπράιζα, πρώην αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών υπεύθυνος για θέματα Ευρώπης – Ευρασίας, ο οποίος φρόντισε ώστε το κρίσιμο διάστημα 2007-2009 να γνωρίζει τις κινήσεις και τις αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης γύρω από την ενεργειακή και εξωτερική πολιτική, προκειμένου να προλαβαίνει να παρεμβαίνει και να ματαιώνει οτιδήποτε κινείτο σε διαφορετική ρότα απ’ αυτή των αμερικανικών συμφερόντων.
Πρόθυμος συνεργάτης του ο Αμερικανός πρέσβης εκείνης της περιόδου Ντάνιελ Σπέκχαρντ, επιφορτισμένος με το συντονισμό των συναρμόδιων και την ενημέρωση όλων όσοι χρειαζόταν, όπως αποκαλύπτει το απόρρητο τηλεγράφημα του πρώην πρέσβη σχετικά τις συναντήσεις του κ. Μπράιζα με τους κορυφαίους υπουργούς της κυβέρνησης Καραμανλή τον Απρίλιο του 2008.
Τα «Επίκαιρα» είχαν αποκαλύψει μια σειρά τηλεγραφημάτων ειδικού χειρισμού του κ. Σπέκχαρντ προς το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, στα οποία ενημέρωνε λεπτομερώς για την κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Ανάμεσά τους ένα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αυτό της 25ης Σεπτεμβρίου 2009, το οποίο συντάχθηκε και απεστάλη στην Ουάσιγκτον μία εβδομάδα πριν από τη διεξαγωγή των εθνικών εκλογών του Οκτωβρίου.
Ο Ντάνιελ Σπέκχαρντ περιέγραφε το προεκλογικό κλίμα που επικρατούσε στην Αθήνα, προβλέποντας νίκη του ΠΑΣΟΚ. Σύμφωνα με τα όσα έγραφε στο απόρρητο τηλεγράφημα, ο Αμερικανός διπλωμάτης αισιοδοξούσε ότι με τον Γιώργο Παπανδρέου πρωθυπουργό της Ελλάδας αλλά και υπουργό Εξωτερικών θα άλλαζε σελίδα η ελληνική εξωτερική πολιτική, με βασικά σημεία της τη βελτίωση των σχέσεων της Ελλάδας με τους γείτονές της και κυρίως την αλλαγή στη διπλωματία προσέγγισης της Αθήνας με τη Μόσχα.
Τα άκρως απόρρητα έγγραφα για το αμερικανικό ενεργειακό πραξικόπημα σε βάρος της Ελλάδας και τη «διαπραγμάτευση» στο Σκοπιανό στο άρθρο των Σπύρου Τρίψα και Γιάννη Κορωναίου στα «ΕΠΙΚΑΙΡΑ», στο τεύχος 104, που κυκλοφορεί την Πέμπτη, 13 Οκτωβρίου 2011.
Αναλυτικά από «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ«
Το περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ αποκάλυψε με τον πιο εκπληκτικό τρόπο τις υπόγειες συμφωνίες  του Παπανδρέου με τους Αμερικάνους, για το ξεπούλημα των εθνικών συμφερόντων της  χώρας μας. 
Λίγο πριν αναλάβει Πρωθυπουργός, ο Παπανδρέου το 2009, είχε δεσμευτεί ότι θα καταργούσε όλες τις συμφωνίες που είχε επιτύχει η προηγούμενη Κυβέρνηση Καραμανλή με την Ρωσία! Συμφωνίες για τους αγωγούς φυσικού αερίου Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη και South Stream οι οποίες θα καθιστούσαν την Ελλάδα ενεργειακή δύναμη στην Ευρώπη.Η Αμερική είχε εκφράσει τους έντονους φόβους της για την αυτονομία και ανεξαρτησία που θα αποκτούσε η χώρα μας και γι΄αυτό διά του Παπανδρέου επέτυχε την παύση αυτών των πρωτοβουλιών Καραμανλή!!! 
Ο Παπανδρέου δηλαδή ενήργησε ως δωσίλογος, ως πράκτορας των συμφερόντων της Αμερικής και της δολιοφθοράς της χώρας μας. 
Όπως αποκαλύπτουν επίσης τα ΕΠΙΚΑΙΡΑ, αποκαλύψεις που προέρχονται από τις… προγραμματικές εκτιμήσεις του τότε πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Αθήνα κ. Ντάνιελ Σπέκχαρντ, ο Παπανδρέου είχε προσυμφωνήσει και για το όνομα των Σκοπίων: Είχε δώσει την πλήρη συγκατάθεσή του στο όνομα «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας«, για όλες τις χρήσεις, χωρίς να απαιτεί από τα Σκόπια να αλλάξουν το Σύνταγμά τους!!!
Ο Παπανδρέου επίσης δεν θα έκανε καθόλου διαπραγματεύσεις για την ταυτότητα και τη γλώσσα, δίνοντας με αυτό τον τρόπο το δικαίωμα στους Σκοπιανούς να εγείρουν θέμα σλαβομακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα, καθώς και να ζητήσουν αναγνώριση της «γλώσσας» και «ταυτότητάς» τους!!!
Η στάση αυτή του Παπανδρέου κονιορτοποίησε αμέσως τα όποια oφέλη είχε αποκτήσει η χώρα μας με το βέτο που είχε βάλει ο Καραμανλής στο Βουκουρέστι, για την μη ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ!!!
Η ενέργεια Παπανδρέου να χαρίσει το όνομα της Μακεδονίας στα Σκόπια, άναβε το πράσινο φως στο γειτονικό κρατίδιο και στον φανατισμένο Γκρουέφσκι, να εγείρουν θέμα… αλύτρωτης… Νότιας Μακεδονίας, ανοίγοντας έτσι τους ασκούς του αιόλου, για την συρρίκνωση των συνόρων της Πατρίδας μας!!!
Ο Παπανδρέου ενήργησε ως εθνοπροδότης για την Ελλάδα, καταργώντας μέσα σε λίγες ημέρες όλες τις επιτυχίες του προκατόχου του Κ. Καρααμανλή, σε διπλωματικό επίπεδο.
Γι’ αυτό τον λόγο, ο Παπανδρέου έβγαινε και μίλαγε για«μειωμένη εθνική κυριαρχία»! Επειδή είχε προσυμφωνήσει για την μειωμένη εθνική κυριαρχία με τους Αμερικάνους και είχε τηρήσει κατά γράμμα όλες τις στοχεύσεις της Αμερικής,  που καταδυνάστευαν τη χώρα μας για τα επόμενα 50-100 χρόνια, ξεπουλώντας τα εθνικά μας συμφέροντα και τα προαιώνια εθνικά δίκαια!
Το ερώτημα είναι: Υπάρχει κανείς Εισαγγελέας να παρέμβει σε όλα αυτά τα πρωτοφανή για τη χώρα μας, όπου ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος σκάβει τον λάκκο της Πατρίδας και του λαού της, σε συνεννόηση με τους Αμερικάνους, πριν ακόμη αναλάβει τα ηνία της χώρας;

Δευτέρα 24 Ιουνίου 2019

Ψηφίστε με για χειρότερες μέρες έλεγαν, όταν ο Κ. Καραμανλής ζητούσε λαϊκή εντολή να σώσει τη χώρα


Το 2009 κατακεραύνωναν τον Κώστα Καραμανλή κατηγορώντας τον πως θέλει να εφαρμόσει πολιτικές λιτότητας και αμέσως κατόπιν στήριξαν τις μνημονιακές κυβερνήσεις που συνέθλιψαν τη χώρα

Όταν τον Σεπτέμβριο του 2009 έστηναν στο απόσπασμα τον Κώστα Καραμανλή, κατηγορώντας τον ότι προωθεί «σχέδιο λιτότητας με πάγωμα μισθών και προσλήψεων με το πρόσχημα της υπευθυνότητας»,

«Ψηφίστε με για χειρότερες ημέρες!» ήταν ο πρωτοσέλιδος τίτλος της εφημερίδας «Τα Νέα» στις 7 Σεπτεμβρίου του 2009, που αναφερόταν στην ομιλία του τότε πρωθυπουργού στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. «Τα Νέα» κατηγορούσαν τότε τον κ. Καραμανλή πως ήθελε να επιβάλει τη λιτότητα στη χώρα «με το πρόσχημα της υπευθυνότητας» και ότι δίνει υποσχέσεις «για χειρότερες ημέρες, μέσα από μειώσεις μισθών και πάγωμα προσλήψεων, στρώνοντας τον δρόμο για τη δική του ηρωική έξοδο ύστερα από ενδεχόμενη εκλογική ήττα». Και σαν να μην έφτανε η επίθεση στον Κώστα Καραμανλή, η εφημερίδα  έστρωνε με ροδοπέταλα το δρόμο για την εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου στην πρωθυπουργία, ο οποίος ήταν τελικά και εκείνος που έριξε τη χώρα μας στα «νύχια» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, με τις τραγικές συνέπειες που όλοι γνωρίζουμε.
Διαβάστε το γνωστό απόσπασμα των  " ΝΕΩΝ"
Ψηφίστε με για χειρότερες μέρες!
Ζήτησε εντολή για «άγρια» μέτρα


ΑΓΡΙΑ ΛΙΤΟΤΗΤΑ με τουλάχιστον διετή ορίζοντα έκρυβε το «πακέτο» της ΔΕΘ, που παρουσίασε το βράδυ του Σαββάτου ο Πρωθυπουργός, ζητώντας ταυτόχρονα από τους πολίτες μια νέα εντολή.

Στα άμεσα μέτρα, που αποσκοπούν στον περιορισμό των δημοσίων ελλειμμάτων, την εκτόξευση των οποίων απέδωσε ο κ. Καραμανλής στη διεθνή οικονομική κρίση, μεταξύ άλλων περιλαμβάνονται:

● ΠΑΓΩΜΑ των προσλήψεων το 2010, εκτός των απολύτως απαραίτητων στα υπουργεία Υγείας και Παιδείας.

● ΑΥΣΤΗΡΟΣ περιορισμός των προσλήψεων στο Δημόσιο, για μια επιπλέον διετία, έτσι ώστε να αναλογεί μια πρόσληψη σε κάθε δύο αποχωρήσεις.

●ΠΑΓΩΜΑ των συντάξεων και των μισθών στον δημόσιο τομέα το 2010. Ειδική μέριμνα, όπως είπε, θα προβλεφθεί μόνον για χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους. Το ίδιο καθεστώς θα εφαρμοστεί και στις μη εισηγμένες ΔΕΚΟ.

●ΚΟΒΕΤΑΙ κάθε νέο επίδομα και κάθε αναπροσαρμογή υπάρχοντος επιδόματος για δύο χρόνια.

●ΠΕΡΙΚΟΠΤΟΝΤΑΙ για μια διετία κατά 30% οι υπερωρίες και καταργούνται οι πλασματικές.

●ΕΝΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ οι μισθοί στο Δημόσιο (στα χαμηλότερα επίπεδα) για κάθε νεοεισερχόμενο υπάλληλο, ενώ περικόπτονται κατά 30% οι δαπάνες για μετακινήσεις εργαζομένων εντός και εκτός Ελλάδας. Περικόπτονται για την προσεχή διετία και οι αμοιβές υπουργών, βουλευτών, νομαρχών και δημάρχων.

Για τη φοροδιαφυγή
Για τον πόλεμο κατά της φοροδιαφυγής ο κ. Καραμανλής παραδέχθηκε «καθυστερήσεις» και «αδυναμίες» και ανακοίνωσε, μεταξύ άλλων, τη δημιουργία Ενιαίας Βάσης Δεδομένων για όλες τις φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις κάθε πολίτη και κάθε επιχείρησης, ώστε να γίνονται άμεσα διασταυρώσεις. Ο Πρωθυπουργός εξήγγειλε την επαναφορά των τεκμηρίων διαβίωσης. Ακόμη ανακοίνωσε τη δημιουργία βάσης δεδομένων στα πρότυπα του «Τειρεσία», για την καταγραφή όσων έχουν σοβαρές φορολογικές ή ασφαλιστικές εκκρεμότητες, καθώς και την εγκατάσταση συστήματος on line σύνδεσης των ταμειακών μηχανών και των μηχανισμών έκδοσης τιμολογίων όλων των επιχειρήσεων με το υπουργείο Οικονομίας.
(TA NEA)
Με πληροφορίες από ΤΑ ΝΕΑ και newsbomb.gr

Κυριακή 23 Ιουνίου 2019

Κάποιοι νομίζουν ότι ο λαός έχει μνήμη χρυσόψαρου...Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας εθνικής προδοσίας

Κάποιοι νομίζουν ότι ο λαός έχει μνήμη χρυσόψαρου...
Όταν τον Οκτώβριο του 2009 ανέλαβε η νέα κυβέρνηση Παπανδρέου, κανένας δεν μιλούσε για «χρεοκοπία» της Ελλάδος.
 Βέβαια, η Τράπεζα της Ελλάδος και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προειδοποιούσαν ότι το έλλειμμα θα ξέφευγε επάνω από το  10% μέχρι το τέλος του 2009, αν δε λαμβανόντουσαν άμεσα μέτρα.
Είχαν ήδη ληφθεί κάποια μέτρα φορολογικού χαρακτήρα και βεβαίως μέσα στο 2009 η κυβένηση της Νέας Δημοκρατίας είχε τρεις φορές προχωρήσει στη λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση της διεθνούς κρίσης με σύσσωμη την αντιπολίτευση στους δρόμους εναντίον τους ενώ και ο απερχόμενος πρωθυπουργός, Κ. Καραμανλής, είχε υπογραμμίσει άπειρες φορές την ανάγκη λήψης «σκληρών» μέτρων (που τώρα πια βέβαια μοιάζουν με χάδι, σε σύγκριση με τα όσα επέβαλε τελικά η κυβέρνηση Παπανδρέου) για να μην ξεφύγει το έλλειμμα (πάγωμα των μισθών στο δημόσιο τομέα κλπ.).

Ξαφνικά, λίγες μέρες μόλις μετά τις εκλογές, είδαμε το νέο πρωθυπουργό, Παπανδρέου, να μιλάει για οικονομία «στα πρόθυρα της χρεοκοπίας», για «οικονομία στην εντατική», για ασφαλιστικά ταμεία υπό κατάρρευση, ενώ υπουργοί του έμειναν στην ιστορία για εκφράσεις του τύπου «δεν υπάρχει σάλιο», «Τιτανικός» κλπ. Ταυτόχρονα, ανακοινωνόταν ένα παραφουσκωμένο έλλειμμα ύψους 12,7%, καρπός πολιτικής απόφασης και υπερδιπλάσιο από το στόχο-εκτίμηση που είχε θέσει η προηγούμενη κυβέρνηση στο 6%. Όλα αυτά, παράλληλα με μια πρωθυπουργική ρητορική, που μιλούσε, εκ του μη όντος τότε, για μειωμένη εθνική κυριαρχία, δήθεν λόγω των οικονομικών συνθηκών.

Στην αρχή οι αγορές δεν αντέδρασαν. Λίγες εβδομάδες, ωστόσο, μετά την έναρξη της πρωθυπουργικής ρητορικής, ήρθε πρώτα ο οίκος Fitch (ο πλέον αναξιόπιστος και διαπλεκόμενος, σύμφωνα με την τραπεζική πιάτσα), να υποβαθμίσει την ελληνική οικονομία, επίσης, σε εκείνη την φάση, εκ του μη όντος.
Με την υποβάθμιση εκείνη, η Ελλάδα τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας. Το spread άρχισε να ανεβαίνει και σταδιακά άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα δημοσιεύματα στο διεθνή τύπο που συζητούσαν το (απίθανο, τότε) ενδεχόμενο χρεωκοπίας της Ελλάδας.

Εν τω μεταξύ ο νέος πρωθυπουργός συνέχισε να οργιάζει στο εξωτερικό, καταγγέλλοντας τους Έλληνες σαν συλλήβδην φοροφυγάδες, κλέφτες και λωποδύτες, καλλιεργώντας εντέχνως κλισέ που σε κάποιο βαθμό ήδη προϋπήρχαν. Αυτός βέβαια, θα τα έστρωνε όλα.

Η Ευρώπη από την πλευρά της, βλέποντας τη νέα κυβέρνηση «αποφασισμένη να εφαρμόσει το προεκλογικό της πρόγραμμα» άρχισε να κάνει τις πρώτες κρούσεις σχετικά με την ανάγκη λήψης μέτρων μείωσης του ελλείμματος.
Η κυβέρνηση υποσχέθηκε αόριστα στην Ευρώπη ότι θα λάβει μέτρα, αλλά, αντί για μέτρα, είδαμε τον ΓΑΠ να λέει «τα βρήκαμε τα λεφτά» (που «υπήρχαν») και θα έκανε τελικά την περιβόητη αναδιανομή εισοδήματος που με τόση ένταση είχε υποσχεθεί προεκλογικά.

Όλοι νομίζαμε τότε ότι η κυβέρνηση δεν είχε αίσθηση της πραγματικότητας και ότι δεν ήξερε τι έκαμνε, αλλά τελικά εμείς ήμασταν αυτοί που δεν είχαμε αίσθηση της πραγματικότητας, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια.

Μπήκε ο Ιανουάριος και η Ευρώπη ζήτησε επιτακτικά Πρόγραμμα Σταθερότητας και η κυβέρνηση εμφάνισε ένα πρόγραμμα ανάξιο λόγου, γεμάτο αοριστολογίες για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής.

Άρχισε τότε να τίθεται... στα σοβαρά το ερώτημα του αν η Ελλάδα θα μπορεί να δανείζεται στο μέλλον.

Μπροστά σε αυτόν τον κίνδυνο, ο ΟΔΔΗΧ ήλθε σε προσυνεννόηση με ορισμένες μεγάλες τράπεζες που όρισε αναδόχους και εξέδωσε στις 25 Ιανουαρίου 2010 5ετή ομόλογα, μεγάλο μέρος των οποίων είχε συμφωνηθεί να καλύψουν οι τράπεζες-ανάδοχοι.
Η κίνηση αυτή βοήθησε να ξεκινήσει καλά η δημοπρασία και, όταν είδαν οι αγορές ότι αγοράζονται τα ομόλογα, έσπευσαν όλοι να πάρουν ελληνικά ομόλογα! Κι εκεί που η κυβέρνηση ζητούσε 3 με 5 δις, της προσφέρθηκαν 25. Από αυτά πήρε τελικά τα 8.

 Η χώρα δεν θα χρεοκοπούσε, μπορούσε, ακόμη, να δανειστεί χωρίς πρόβλημα.

Λογαριάζαμε όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Μέτρα η κυβέρνηση δεν έπαιρνε. Έφτασε στο σημείο ο αρχηγός της αντιπολίτευσης να τους λέει από το βήμα της Βουλής «ξεκολλήστε και πάρτε μέτρα»! Το spread συνέχιζε να ανεβαίνει.

Κάποια στιγμή ήρθε η 3η Μαρτίου 2010 και ο ΓΑΠ πήρε τελικά κάποια όντως σκληρά μέτρα (πολύ σκληρότερα από αυτά που είχε «υποσχεθεί» ο Καραμανλής), μειώνοντας δώρα και επιδόματα στους μισθούς. Ο κόσμος σοκαρίστηκε, αλλά τουλάχιστον το spread άρχιζε να πέφτει.
Αμέσως μετά τα μέτρα έπεσε στις 287 μονάδες και προβλεπόταν στις 250-280 μονάδες για το επόμενο χρονικό διάστημα. Με επιμονή και σωστή διαχείριση, είναι βέβαιο ότι, σταδιακά, θα έπεφτε κι άλλο.

Ο ΓΑΠ όμως δεν μπορούσε να περιμένει να πέσει! Ήθελε «διεθνή στήριξη».
 Ξεκίνησε έναν μεγάαααλο και ένδοξο γύρο («σώζει την Ελλάδα) σε Ευρώπες και Αμερικές ζητώντας «στήριξη». «Στήριξη» για ποιο πράγμα. Διαλαλούσε στα πέρατα της οικουμένης ότι «δεν χρειάζεται χρήματα» και θέλει μόνον «στήριξη».
Όταν όμως εκλιπαρείς για «στήριξη» είναι σαν να λες έμμεσα σε όλους, ότι δεν τα βγάζεις πέρα χωρίς να σε στηρίξουν. Κάπου εκεί το spread άρχισε να ανεβαίνει.

Εκεί λοιπόν που παρακαλούσε για «στήριξη» και «πιστόλι πάνω στο τραπέζι» που «δεν το χρειαζόμαστε» αλλά «θέλουμε να υπάρχει», λήφθηκε με εκβιασμούς και πιέσεις η απόφαση της 25ης Μαρτίου από την Ευρώπη για «στήριξη» της Ελλάδας, για την περίπτωση που δεν θα μπορεί πια να δανείζεται από τις αγορές.

Κι αυτή η απόφαση δεν του άρεσε όμως τελικά του ΓΑΠ και άρχισε να θέλει να την τροποποιήσει. Όταν εξαιτίας αυτής της στάσης το spread άρχισε να παίρνει και πάλι την ανηφόρα, αμέσως μετά το Πάσχα, η κυβέρνηση άρχισε να ψάχνει για «βαθύ λαρύγγι», προσπαθώντας να πείσει τους ιθαγενείς ότι φταίει κάποιος άλλος και όχι ο ίδιος ο Παπανδρέου.

Και τότε φτάνει η 7 Απριλίου.
Η ημέρα στην οποία η Τράπεζα της Ελλάδος απαγόρευσε, έμμεσα, το short selling, τοποθετώντας την κερδοσκοπική προθεσμία σε μία ημέρα, αντί για τρεις που ήταν επίσημα και δέκα που ήταν ανεπίσημα, μέχρι τότε: Το σκάνδαλο Τ+10 μόλις είχε αποκαλυφθεί ευρύτερα! Πολλοί το ήξεραν ήδη από τότε που συνέβαινε.

Ήταν όμως πια αργά. Στις 23 Απριλίου και αφού το spread είχε ξεφύγει από κάθε έλεγχο, ο ΓΑΠ ανακοίνωνε την υπαγωγή της Ελλάδας στο «μηχανισμό στήριξης» με ρομαντικό background το λιμάνι του Καστελλόριζου.

Τι συμπέρασμα βγαίνει από όλα αυτά; Ήταν πράγματι «αναπόφευκτο» το μνημόνιο;

1) Τουλάχιστον μέχρι τις 25 Ιανουαρίου 2010, η Ελλάδα δανειζόταν χωρίς κανένα πρόβλημα. Ο ΓΑΠ επαίρεται γιατί βρήκε 110 δις και «έσωσε τη χώρα» (λέμε τώρα…), ενώ σε μία μόνον δημοπρασία, της 25ης Ιανουαρίου 2010, τής είχαν προσφερθεί 25 δις χωρίς τους εξοντωτικούς όρους του μνημονίου.

2) Η καταστροφή της ελληνικής πιστοληπτικής ικανότητας ήταν μεθοδευμένη, συστηματική και σκόπιμη, από την πλευρά της κυβέρνησης. Η πρώτη σοβαρή ένδειξη ότι αυτό συνέβαινε ήταν το σκάνδαλο T+10. όμως η προϋπάρχουσα κυβερνητική στόχευση για υπαγωγή στο ΔΝΤ ομολογήθηκε ανοιχτά από τον Υφυπουργό Οικονομικών Σαχινίδη
 («πρώτη επιλογή και μόνη που υπήρχε από τις 5 Οκτωβρίου και μετά».Δείτε το βίντεο:  https://www.youtube.com/watch?v=ZJ2gp8UDqF4  ).

3) Δεν ήταν όμως δυνατόν να υπαχθούμε στο ΔΝΤ, εφόσον μπορούσαμε να δανειζόμαστε από τις αγορές. Συνεπώς, ήταν «αναγκαίο» να καταστραφεί πρώτα η ελληνική πιστοληπτική ικανότητα (εκεί αποσκοπούσε το σκάνδαλο Τ+10 και όλη η καταστροφολογική ρητορική) και μετά να ζητηθεί η υπαγωγή στο ΔΝΤ.
Επωνυμως